Stali bywalcy :)

sobota, 21 listopada 2026

34 / 2026

Hmmm... dawno jakoś mnie tu nie było... O czym by tu...?

Jeszcze przed urlopem, właściwie to tuż przed zaliczyłam tradycyjny babski październikowy wyjazd. Zawsze były góry, rok temu podjęłyśmy decyzję że zrobimy citybreak. Kilkanaście babek w wielkim mieście to było wyzwanie najpierw logistyczne, potem emocjonalne. Lubię te wyjazdy, ale ten miejski przebodźcował mnie na maxa. Serio. Potem był reset w ciepłym klimacie, a potem kolejny babski wyjazd, z krótszą tradycją i w mniejszym gronie. I tam był znowu spokój i relaks. Kolejny mamy już zaplanowany na wiosnę.

Postanowiłam w końcu zabrać się za siebie więc mam za sobą badania (cholesterol do sprawdzenia jeszcze raz, bo wyszło wysoko, ale reszta jest ok), poumawiane wizyty u specjalistów. Kardiolog, bo ponad trzy lata nie byłam. Okulista, bo zeszłorocznego skierowania na opadające powieki nie zrealizowałam. Został mi do umówienia ginekolog. Narząd nieużywany podobno zanika, ale trzeba by jednak sprawdzić czy wszystko gra. Jeszcze do umówienia kontrola u chirurga naczyniowego i pewnie na horyzoncie znowu zabieg, bo widzę jakie mam nogi. Umówiłam się też na badanie słuchu z doborem aparatu słuchowego i możliwością jego bezpłatnego testowania. Cały czas mam gwizdy w uszach, muszę podgłaśniać TV, telefon, czasem proszę o powtórzenie czegoś w rozmowie, niby dramatu nie ma, ale zaczyna mi to utrudniać życie, sama widzę że źle słyszę. Tatencjusz i jego rodzina wszyscy z ubytkami słuchu więc mam do tego pełne prawo. Kontrolna wizyta u stomatologa zaliczona, termin na usuwanie kamienia zbliża się nieubłaganie. Mam do tego kamienia skłonności, a nie byłam trzy lata i już się boję. Tak więc zaczęłam o siebie dbać.

1 listopada było, minęło... Od rana była u mnie Mała, Młodzi z Iskierką pojechali na rodzinne groby JuzNiePanny więc na obiad nie przyjęli zaproszenia. Do mnie dotarli ok. 18.00 więc nie poszłam na wieczorny cmentarny spacer. A my z Małą spokojnie, bez pośpiechu, najpierw zrobiłyśmy sobie w domu kino z Titanic, bo zachęciła nas wystawa, potem obiad, a potem dopiero poszłyśmy na cmentarz. Odpuściłam w tym roku swoją coroczna pielgrzymkę po tych grobach na które czułam że powinnam, że trzeba. W tym roku krótko i konkretnie. 

Jestem wewnętrznie spokojna. To dla mnie bardzo ważne. Pogodzona z losem, Już nie cierpiąca wewnętrznie, z rozszarpaną duszą. Planuję zakończyć terapię w styczniu, już rozmawiałam o tym z terapeutą. Bardzo lubię te sesje, ale coraz częściej jadę i nie znajduję powodu, problemu, sprawy do przegadania. Taka terapia rozwojowa mi się z tego zrobiła. 

Jestem babcią ale wciąż nie mogę się do tego przyzwyczaić. Uczę się nowej roli. Trochę się do tego przymuszam, nie ukrywam, ale bardzo chcę. Zaliczyłam już jeden wieczór u Młodych w charakterze babysitter, to było dawno, a w zeszłym tygodniu Iskierka była u mnie. To było jej ierwsze wyjście bez Młodych. Stres był, ale mój, no i dałyśmy radę. Oni sami już chyba okrzepli, już osadzili się w roli rodziców czterolatki i jest ok. Pół roku wkrótce im stuknie.

A dzisiaj moja Iskierka przychodzi do mnie na nocowankę. No i stresik mały jest, oczywiście z mojej strony :)

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz